Soedan: 22 ngo’s maken zich zorgen over de verergerende hongersnood

Het IPC, een internationaal kader dat de ernst van voedselonzekerheid classificeert waarschuwt voor acute ondervoeding in twee bijkomende gebieden van Noord-Darfoer.

Vandaag waarschuwt het IPC hdat acute ondervoeding op hongersnoodniveau werd vastgesteld in twee bijkomende gebieden van Noord-Darfoer: Um Baru en Kernoi. Nog maar drie maanden geleden waarschuwde de IPC al dat hongersnood heerste in de staten Darfoer en Kordofan, met een hoog risico dat deze situatie zich verder zou uitbreiden.

De nieuw vastgestelde niveaus van acute ondervoeding wijzen op extreme, levensbedreigende ontberingen. Het is mogelijk dat de IPC binnenkort ook in deze nieuwe regio’s officieel hongersnood zal bevestigen. Vooral voor jonge kinderen is het gevaar bijzonder groot: ondervoeding verzwakt hun immuunsysteem ernstig, waardoor ze veel vatbaarder worden voor ziektes, op een moment waarop de gezondheidszorg en andere essentiële diensten zwaar verstoord zijn of zelfs volledig zijn stilgevallen.

Wereldwijde ervaring leert dat officiële bevestigingen van hongersnood vaak te laat komen. Mogelijk zijn al duizenden mensen omgekomen en lopen veel overlevende kinderen het risico op levenslange gevolgen.

Deze nieuwe waarschuwing bevestigt wat gemeenschappen en hulpverleners al maanden vrezen. De hongersnood verergert en vestigt zich in gebieden waar humanitaire organisaties geen toegang toe hebben. Zelfs op plaatsen waar wel hulp kan worden geboden, zijn de middelen ruim onvoldoende om aan de enorme noden te voldoen en de verspreiding van de hongersnood te stoppen.

Plan International en 21andere internationale humanitaire organisaties waarschuwen dat ook andere regio’s het risico lopen op vergelijkbare catastrofale omstandigheden. De escalatie van het conflict en strenge toegangsbeperkingen maken een volledige beoordeling en snelle hulpverlening onmogelijk. Al bijna drie jaar voeren gewapende groepen in Soedan doelbewuste aanvallen uit op burgers en op civiele infrastructuur die essentieel is voor hun overleving. Bovendien is Soedan het toneel van een meedogenloze oorlog tegen vrouwen en meisjes, die blijven geconfronteerd worden met systematisch, conflictgerelateerd seksueel geweld.

Dit geweld heeft miljoenen mensen gedwongen hun huizen te verlaten en hun bestaansmiddelen op te geven, heeft de capaciteit van gemeenschappen om voedsel te produceren en te verdelen, vernietigd, en heeft hun toegang tot water, gezondheidszorg en beschermingsdiensten herhaaldelijk geblokkeerd.

Beperkte humanitaire toegang, chronisch gebrek aan financiering en een tekort aan politieke wil leiden samen tot een catastrofe die nooit had mogen gebeuren. Zonder onmiddellijke en ongehinderde toegang voor humanitaire operaties en een snelle opschaling van middelen — ook voor lokale actoren — zal de hongersnood zich blijven uitbreiden.